आरती गंगा सुरवंतीची

जयदेवी जयदेवी गंगा सुरवंता । आरती ओवाळू तुज बिरदेव माता । जय. ।। धृ. ।।

सीतेसम भूमीत जन्म घेऊनी । धृवाईत राजाची कन्या होऊनी ।

तारूण्यापर्यंत राज्यी राहूनी। निर्जन वन सेवी तू रत शिवध्यानी । जय. ।। १ ।।

निर्जन वनी तुंवा तप केले घोर। तपोबलाने झाले शंकर ।

उठ पुत्रवती म्हणता त्रिनेत्र । वचनात बांधीला तू उमावर । जय. ।। २।।

शिववराने तूज गर्भ राहीला। नारायण बंधूने छळीले तुजला ।

परी पाठीसी बिर राहिला । अयोनी संभव तुझे उदरी जन्माला। जय. ।। ३ ।।

बाळघातास्तव ये ती राजदूत। बिरदेवासी ते हिरावून नेत।

परी अंतरी तुझशी माहीत । बिरदेव नाही काळाला भीत। जय. ।। ४ ।।

वैराग्याची तू विशाल मूर्ती। बालबुद्धीने मी करीतो आरती ।

स्वीकारावी माते माझी ही भक्ती । आलो शरण मी दास तुज प्रती। जय. ।। ५ ।।